eindelijk

De afgelopen tijd hebben regelmatig mensen gevraagd of er nog eens een nieuw bericht kwam op de website. Nou dus bij deze!! Het is echt schandalig lang geleden en we hebben ontzettend veel meegemaakt de laatste tijd. Ten eerste natuurlijk onze reis van Curacao naar Nederland. Die verliep alles behalve vlekkeloos. Maar we zijn toch met alle bagage zeer snel aangekomen in Nederland, want we vlogen maar een kleine 8 uur!
Ondertussen zijn we redelijk geacclimatiseerd. Anne-Joy is naar school, Lambert heeft werk en we hebben sinds het weekend ook een vaste woning gevonden! We gaan verhuizen naar Elspeet. Helaas wel wat verder van de familie dan gehoopt, maar het is een prachtige locatie, en wel een heel stuk dichterbij dan Curacao! Binnenkort zullen we wat foto's plaatsen, want dat gaat op dit moment helaas niet lukken. Ook zal ik binnenkort een uitgebreider verslag doen van het 'wennen' in Nederland. Aan de ene kant zijn we al best gewend, aan de andere kant zijn we zo druk geweest met het zoeken van werk en een huis, dat we eigenlijk ook alleen maar aan het vooruit kijken zijn en Curacao dus ook figuurlijk mijlenver weg ligt... Ik denk dat we nog een klap zullen krijgen als we een beetje gesetteld zijn, maar we wachten af...

Nog 11 nachtjes...

Nog een kleine twee weken en dan zitten we in de kou. We genieten daarom nog maar even van het lekkere weer hier. Eerste kerstdag was hier helaas niet zo gezellig. De meiden waren wel weer beter, maar nog erg moe, pieperig en huilerig. Jayo, een van de kinderen van Hebron, zou kerst bij ons komen vieren, maar hij was helaas ziek. Tweede kerstdag hadden we onze laatste maandviering bij Hebron, deze was gelukkig wel geslaagd!

Coriens verjaardag op Oudejaarsdag was ook erg gezellig. We hebben veel bezoek mogen ontvangen. We hebben de kinderen niet tot 12 uur opgelaten, maar het was toch wel bijna 10 uur! We hebben de avond afgesloten et sterretjes! Verder hadden we geen vuurwerk en het was ’s nachts ook erg rustig op de berg. Om half 1 besloten we om maar naar bed te gaan, want we waren erg moe. Elnatan dacht daar helaas een beetje anders over en hield ons wakker tot half 3! En tegen 7 uur stonden de meiden weer naast ons bed. Echt bijgeslapen hebben we nog niet, want Elnatan blijft regelmatig onrustig ’s nachts……helaas…

Afgelopen weekend is Jayo bij ons geweest. Hij was weer beter, dus nu kon hij wel komen! Hij heeft erg genoten van het tractorrijden. Ook heeft hij een nachtje geslapen.
En nu is het aftellen… Nog 11 nachtjes en dan vertrekken we naar Nederland!

december

Op dit moment gaat het hier niet zo als we zouden wensen, maar het is niet anders. Beide meiden zijn ziek. Noëlla al weer voor de tweede keer en Anne-Joy is nu een week ziek. Beiden hebben koorts, last van verkoudheid en hoesten. Anne-Joy en Noëlla zijn daardoor ook ’s nachts veel wakker. Ook Elnatan is ’s nachts erg onrustig. Hij komt om de 3 à 4 uur voor een voeding en daarna heeft hij veel krampjes. Wij zijn daardoor zelf ook best moe. We begrijpen nu goed waarom men dit wel ‘tropenjaren’ noemt. We gaan er maar vanuit dat dit een fase is en dat het vanzelf allemaal wel weer rustiger zal worden...
December is natuurlijk een feestmaand en daar doen we dan hier op Curacao ook gewoon aan mee. Op 5 december bracht Sinterklaas ons ook een bezoek. ’s Middags was het feest op de speelschool van Anne-Joy en Noëlla. Vooral Anne-Joy vond het erg spannend. De meiden waren erg blij met hun cadeau, maar op de foto met Sinterklaas was toch wel iets minder… (zie de foto).
Afgelopen zaterdag hadden we een bruiloft. Het was echt op z’n Amerikaans. We hadden voor Elnatan oppas geregeld. Ook Noëlla is thuis gebleven omdat ze bijna 40 graden koorts had en al een paar keer op de bank in slaap gevallen was. Anne-Joy hadden we wel meegenomen, want ze was die dag koortsvrij. Achteraf hadden we haar misschien beter thuis kunnen laten. Het begon om 16.00 uur. Als Nederlanders waren we natuurlijk als een van de eersten. Buiten stonden grote ronde tafels met stoelen erom heen, alles was prachtig gedekt. Echt zoals je in een film ziet. De bruidegom en de bruidsmeisjes en bruidsjonkers (allemaal volwassen, in totaal een stuk of 14) arriveerden na half 5. Statig liepen zij allen over de rode loper. Daarna kwam de bruid met haar ouders. De ouders gaven de hand van de bruid aan de bruidegom. Daarna betreden zij samen de trap. Boven op de galerij vond de kerkelijke inzegening plaats. Alles was goed voorbereid en zag er perfect uit! Helaas zijn we voor het eten vertrokken, omdat Anne-Joy omviel van de slaap. Wij vonden het erg leuk en bijzonder om mee te mogen maken.